Το μωρό μας 34 Εβδομάδων
Γειά σε όλους!!
Το μικρό Αμελουμπάκι μας έκανε και την τελευταία μεγάλη της εξέταση τη λεγόμενη “doppler” και όλα ήταν πολύ καλά! Έχει πάρει και τη θεσούλα της, με το κεφαλάκι της προς τα κάτω, οπότε δεν μπορέσαμε να βγάλουμε φωτογραφία, αφού η δεσποινίς δεν μας έδειχνε το φατσουλίνι της! Το βάρος της μικρούλας μας αυξήθηκε κατά πολύ από την τελευταία εξέταση….ζυγίζει 2 κιλά…ολόκληρο μωράκι πια!!!!
Ολόκληρο μωράκι πια, που της αρέσει να χορεύει μέσα στην κοιλίτσα της μαμάς! Κάνει ωραίες πιρουέτες και arabesque, τεντώνει χεράκια, ποδαράκια και τον πωπουλάκο της και η κοιλιά της μαμάς πηγαίνει πέρα δώθε!!!
Αυτήν την εβδομάδα η μαμά Άννα και η Αμέλια τελείωσαν τη δουλειά και θα έχουν όλο το χρόνο τώρα ελεύθερο και με τον μπαμπάκα να προετοιμάσουν όλοι μαζί τα απαραίτητα για τον ερχομό της! Και τι ωραία πραγματάκια…έχουμε από τους παππούδες και της γιαγιάδες, από τη θεία από τη Φινλανδία!!!!
Αυτήν την εβδομάδα θα ξαναδούμε το γιατρό μας, αφού πλέον θα τον βλέπουμε πιο συχνά!!!
Να ευχηθούμε στη θεία Νίκη και στον Παύλο από τη Ρόδο “Η ώρα η Καλή” αφού παντρεύονται σε λίγες ημερούλες!!!!
Πολλές αγκαλίτσες σε όλους σας!!!!
Αννα, Γιώργος & Αμέλια
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ…
Καλό σου μήνα αγαπουλίτσα μου μικρή…και με το καλό να σε δούμε…και να σε κάνου-με μια μεγάααααλη αγκαλιά…
να ήξερες τον ερχομό σου πως τον περιμένουμε όλοι…και ιδιαιτέρως εγώ, καρδούλα
μου…μακάρι να είναι στο τέλος αυτού μήνα…όχι μόνο γιατί βιαζόμαστε να σε δούμε αλ-λά για να γιορτάζετε με τον μπαμπά μαζί τα γενέθλιά σας κάθε χρόνο…στις 31 Οκτωβρί- ου. Και αυτό σας το εύχομαι να το κάνετε για πολλά, πολλά χρόνια…
…το βράδυ σας περιμένουμε, έ…
Kalisperasas olli,
Herome pu ine kala i mikrulli mas. Ti mikrulli ine- 2 kila!!!! Olokliri kopella.
Kali i idea tu Pappu-Janni. Na ehis ta jenethlia 31.10. Ohi, oti viasomaste, alla
na kannis ta pragmata pio efkolo jia tin mama. Thio se ena (2 in 1). Opos ine
poli stin moda.
Kali ipomoni jia ollus mas!!!!!!
Αγαπουλίτσα μου μικρή,
όσο πλησιάζει η μέρα που θα σε δούμε, τόσο η αγωνία μας μεγαλώνει…
που να στα λέω, το προ-προηγούμενο Σάββατο η γιαγιά η Καίτη η μαμά και ο μπαμπάς αγόρασαν την προίκα σου, δηλαδή, τα πρώτα σου ρουχαλάκια…και όλη την εβδομάδα το σπίτι μας μύριζε μωρουδίλα από τα σαμπουάν που τα έπλενε η γιαγιά και τα σιδέρωνε…
σήμερα η μαμά και ο μπαμπάς (μετά από ένα γεύμα που δοκίμασες και εσύ μέχρι σοκολατάκι με δαμάσκηνο και παγωτό παρφέ σοκολάτα), τα πήραν σπίτι σας…
την Παρασκευή το βράδυ που ήρθαμε είδαμε τα επιπλάκια σου και το διαστημικό καρότσι σου… είναι όλα πολύ ωραία…ζούμε τις ποιό υπέροχες στιγμές της ζωής μας και αυτό το ωφείλουμε σε σένα αγαπούλα μου…
…σε λιγότερο από ένα μήνα θα σε δούμε…προς το παρόν συνενοούμαστε ακουμπώντας το χέρι μας στην κοιλίτσα της μαμάς…
…με το καλό ψυχούλα μου να μας έρθεις…
Αγαπουλίτσα μου μικρή,
αλήθεια, πόσο αργά περνάει ο καιρός, ιδιαίτερα αυτές τις τελευταίες μέρες που με μεγάλη ανυπομονησία σε περιμένουμε…μας φαίνονται αιώνες…
…αντιθέτως πόσο γρήγορα πέρασε ο καιρός, που στη θέση που είναι σήμερα ο μπαμπά σου βρισκόμουν κάποτε και εγώ…περιμένοντάς τον…
…με το καλό να μας έρθεις…και σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου, αυτά τα υπέροχα συναισθήματα που αισθάνομαι τώρα εγώ, να τον κάνεις να τα αισθανθεί και αυτός, όταν έρθει εκείνη η μέρα…
…πόσες μέρες μείνανε άραγε…